Ölümsüz İnsan Barış Akarsu

Neden mi Barış Akarsu'yu çok seviyoruz.Birazokuyun anlarsınız !

Kısacık sanat hayatında; ''KİMDİR O?'' parçasıyla Amerika'yı rahatsız etmişti cesur Barış Akarsu... Eline devr aldığı bayrağı bırakmayıp ''İNCİRLİK KAPATILSIN, BUSH YARGILANSIN!'' pankartlarıyla yürüdü korkmadan, usanmadan... Amerika'dan korkan siyasetçilerimize nazaran o yaptığı özel Bush klibiyle dikkatleri çoktan çekmişti üzerine... ''Tepede beyaz bir saray, Sarayda soytarı bir kral!'' Ardından ''VURDUM EN DİBE KADAR!'' klibiyle siyasetçilerimizin yolsuzluklarını, halkı soyanları, vurgunları, beyaz zehirlerin pazarlığını yapanları eleştirmişti... Ardından insanların daha özgür daha umutlu yaşayabilmesi için ''VAZGEÇME'' parçasına imza atmıştı.Kısacık sanat hayatına deli dolu, dolu dolu bir dönem sıkıştırmıştı. Magazinin görmezden geldiği birçok yardım konserine imza atmış, kapatılması gereken okulların ihtiyaçlarını karşılamak için para desteği sağlamış ve magazine asla malzeme olmamış bir değerdi BARIŞ AKARSU. İnsanların dikkatini çok çabuk
çekiyordu,sanki 40 yıllık dostuymuş gibi samimi davranıyor sürekli etrafındaki insanlara gülücük saçıyordu her evin oğluydu ve her evin bir evladı... Kaza yaptığı gecenin 1 gün öncesinde bir yardım konserine imza atmış ardından kendi doğum gününe özel bir konser düzenlemiş ve o konserin bilet paralarını yine LÖSEV'e bağışlamak için yol almıştı BARIŞ AKARSU. Fakat trafik terörü onu ansızın yakalamıştı ve 29 Haziran 2007'de geçirdiği trafik kazasında malesef gözlerini yummuştu kocaman yürekli, cesur yürekli kardeşim BARIŞ AKARSU...

O bir günde 3 ilkokulda konser verip bunu sessizce yaparak okulların doğalgaz borçlarının, çatı tamiratlarının vb. giderlerinin ödenmesini sağlayıp arkasında bir dolu mutlu çocuk bırakmış bir adamdır. Dillendirmediği çok şey bırakmıştır arkasında…

Her yayına bir müzik; Barış AKARSU - Ben Bu Feleğe Çomak Sokarım

Okumaya Devam Et

Dövülesi Çocuk

Az kalsın annesin yanında pataklıcam veledi. Ulan bir sus. Bir rahat ver. Dershaneden sonra dışarıda bir kaç saat takıldım. Eve gelip dizimi izleyip uyuyacağım. Evin kapısını açar açmaz bir gürültü kapladı etrafı. Lan bune ev sirk gibi olmuş. Önümden koşturan çocuklar, ağlayan bebek sesleri, karıştırılan çay seleri kafayı yiyeceğim. Bir palyaço eksik. Hayır hata bende evden çıkmadan önce burnuma gelen sıcak poğaça kokularından anlamalıydım. Odama çekilir çekilmez ufacık çocuklar etrafımda beliriverdi. Tutup bağlayıp tokatlıcaktım hepsini. Nasıl bi saçmalık. Ben ne suç işledimde beni böyle cezalandırıyorsun. Kişilik bulanımı yaşıcam bunlar yüzünden. Her yayına bir müzik; Cherub - Doses and Mimosas

Okumaya Devam Et

Haklı Çıkan Kadın

Neden cok konuşursun ? Gelip eleştirir ve aşşağlarsın sonra hiç birşey yokmuş gibi sırıtarak konuşmaya devam edersin. Konusmayıp sesimizi çıkartmasak çocuk damgası yeriz. Konuşup kendimizi savunsak yine çocuk damgası yeriz. İki lokma bir şey yesek kursağımızda bırakırlar. Bazen sabrımızın sınırını zorlarlar, konuşmaları yeter. Birşey diyemezsin anadır.  Sakinleşmek kafa dağıtmak için uzaklaşırsın. Çünkü sen kendini haklı düşünsen bile çevresindekilere öyle bir oynar ki. Herkesi kendisine inandırır. Yine çocuk damgası yersin. Anlamaz, cahildir dersin . Aklindan kötü ve pis düşünceler geçer. Ama neyi değiştirir. Çevredekilerin gözünde olgunlaşmaya başlamana rağmen bir anda en alt safhaya düşüverirsin. Kaşların çöker. Kafanın içinde büyük bir şişkinlik oluşur sanki. Birde eve gittiğinde haklıymış gibi üste çıkar ya işte artık kacacak delik ararsın. Dışarıya çıkar, sakin bir ortama gidersin. Belkide yalnızlığı seçersin benim gibi. Sonra bi sigara yakarsın rahatlatır yada sakinleştirir genelde seni. Ama o düşünce yokmudur o.  Çoğu zaman sana iyi gibi gözükse bile altında çoğu zaman çıkar gözleyen bir kadın vardır. Her iyiliğin altında bir çıkar . Bilmiyorum ana değilim. Neden başkasının yanında kendimi yüceltip, çocuğumu yüz karası ve utanılacak biri yapayım.  Onca şeye susmama rağmen tek kelime edişimde kendini nasıl haklı çıkarır. Akıl sır erdiremiyorum. Çoğu zaman gerçekler yerine toz pembe hayallerle yaşamak istesekte bazı şeyler yakamızı hiç rahat bırakmıyor. Tek çözüm yalnızlık diye tabir edebilirim. Kendi evinde. Tek başınayken. Başkasının evinde değil. Böylece çevrenin de baskısı ortadan kalkmış olur. ama sen yine yanlız kalırsın. Issız yanlız düşünceli ve pejmürde bir adam olarak. Hala aklına geldikçe sinirlenirsin. Çatık kaşlardan, ofketi gözlerden şekli değişmiş dudaklardan ve uzun dalgın bakışlardan.  İşte bizi bu hale getirenleri soyutlamak ve dışlamak gerekir toplumdan. Çoğu insanın aksine belki sadece doğruyu, hakikati istiyoruzdur.  Ama inanan olmadıktan sonra bunun bir önemi kalmaz.

Her yayına bir müzik; Lana Del Rey - Born to Die

Okumaya Devam Et